Bir anne evde yalnız kalırsa

   
     Bu sabah Fatih ve çocuklar balığa gittiler. Kamp gibi bir gün geçirecekler 4 arkadaş ve bu 4 arkadaşın çocukları. Bir araba dolusu esya ile çıktılar sabah evden. Ben de gurbete yolcu gönderir gibi  uğurladım onları. Kapiyi kapatınca  biraz tuhaf hissettim kendimi açıkçası bu durumu yadırgadım. Nasıl yani 5/6 saat evde yalnız mı kalacaktım. Yani evde kimse yok. Sadece ben....Gerçekten kimse yok evde inanamayıp odaları kontrol ettim ( yok daha neler... yaşadığım duyguyu anlayın diye yaziyorum)  Aman Allah'ım en son ne kadar yıl önce evde böyle uzun süre yalnız kalmıştım... Hatırladım! Neva doğmadan önceydi. Nöbet çıkışlarında Fatih işten dönene kadar evde tek başıma olurdum. Peki ne yapıyordum o kadar süre, hakikaten ne yapıyordum. Tembellik!!!
   
Bunları fuardan almıştım 
    Şu an tembellik yapmaya çalışıyorum. Kahvaltı masasını bıraktım öylece, yatakları da toplamadım. Uzandım ve nasıl tembellik yapmalıyım bunu düşünüyorum. Günün sonunda demeliyim ki "hiç bir işe elimi sürmedim, bütün gün yattım, ohhh sefam olsun!!!" bugünkü tek amacım buydu aslında. Dünden plan yapmıştım. Biraz yatak odasında uzanırım. Biraz oturma odasında tv izlerim. Arada bir kitap okurum. Pijamalarımı asla çıkartmayacağım. Çünkü ilk kural bu. Keyif yapacaksak relax olmalıyım, pijama bu sahneye çok yakıştı zaten.
     Hatta kendimi öyle organize ettim ki dünden yemek bile yaptım. Yarın beslenmeye koyacağım keki bile dün yaptım, çünkü bugün kutsal bir gün olacaktı bana göre...
     İşin acemisi olmak çok kötü bir durummuş. Tembellik yapmak da bir iş bence ve öyle ha deyince tembel olamıyorsun. Ne yapsam yapmacık duruyor şu an bende.  Uzanıyorum ama içim içimi kemiriyor. Yani böyle günü nasıl geçirebilir ki bir insan. Çok yakın tanıdıklarım var bütün gün elinde telefon, bir kanepede uzanıp evin diğer fertleri yokmuş gibi davranan. Evrene karşı algılarımı kapatayım dedim, bildigin mala bağlayayım dedim olmadı. Aslında bugün için ehli keyif birkac tanıdıktan akıl alabilirdim günü nasıl verimli geçirebileceğim hakkında:)
     1 saat oldu evde yalnız kalalı. Şu an durum stabil...Uzanıyorum
     1 saat 10 dakika: çok sıkıldım artık mutfağı toparlamam gerek diye düşünmeye başladım.
     1 saat 20 dakika: kitap okuyamıyorum. Mutfağın dağınık olması beni çok rahatsız ediyor.
     1 saat 30 dakika: tembellik bana göre değil. Kalkayım evi toparlayayım...
 
Okumam gereken asıl şeyler 
    Bir buçuk saat sonra bu boşvermiş yaşam bana göre değilmiş bunu anladım. Eskiden gunlerim nasıl geçerdi diye düşündüm  kitap okuyordum o sıra çok.  Dizilere takılmıştım bir dönem. Çocuk meğer insanın hayatını baştan sona dolduran bir yaşam planıymış. Yani çocuğun varsa senin günlük, haftalık plan yapmana gerek kalmıyor . Ömürlük rutinin oluşuyor. O rutinlerin arasına sıkıştırdığın şeyler ise seni ayakta tutan, güçlü kılan şeyler oluyor....
    O zaman tembellik senin neyine, rutinin arasına daha çok sen sıkıştır diye Allah sana bir gün armağan etmiş. Bugünü hiç  yoktan gelen  yadigar bil ve öyle yaşa...
    Sipariş verdiğim kitaplar, okumam gereken makaleler var. Bugün tam sırasıyken, sevdiğin şeyi yap. Oku!

   
   
Share on Google Plus

Hatice Durgun

0 yorum:

Yorum Gönder

Gmail hesabınız olmasa bile yorumlama biçiminde: ADSIZ seçeneğini seçerek yorum yapabilirsiniz