Anne Olunca....

       
     
        Ne karmaşık duygular barındırıyor bu annelik. Dört mevsimin aynı günde yaşanması gibi, bütün duyguları aynı dakikaya sığdırabiliyorsun. Öfke, kin, merhamet, sevgi, pişmanlık...Bunların hepsi bir dakika içinde oluyor. Annelik bana ne öğretti diye düşününce söylediğim ilk şey sabır ve affetmek oluyor her zaman. Çok sabretmeyi ve çok affetmeyi öğrendim. Çok bakmayı ama az görmeyi öğrendim. Bakmak ile görmek arasındaki farkın ne olduğunu bana soracak olursanız görmezden gelmek derim. Ki bazen " çok görenleri", "illa ki de görenleri" uyarma ihtiyacı duyuyorum. Ne bakıyorsun be! diyen sokak çocuğu ağzıyla, "ne görüyorsun be! demek geliyor içimden. Sen hiç burnunu karıştırmadın mı...?
         Anne olunca bir de, bakıp da görmediğim ne çok şey olduğunu öğrendim. Her yere geç kalan annelerin evden çıkmadan önce verdiği mücadeleyi, " bu da evlenince bıraktı kendini" dediklerimin uykusuz gecelerini görmediğimi öğrendim. Aslında çocuklarda görmezden geldiğim  şeyle, anneler de görebildiğim şey aynıymış. Yerine koymak. Ben anne olunca yerine koymayı öğrendim. Öyle çok kitap okuyup, seni çok iyi anlıyorum demekle empati kurulmuyormuş bir anneyle. Bir annenin yorgunluğunu ancak başka bir anne anlayabiliyormuş.
        Görmeyi ve görmezden gelmeyi öğrendiğim gibi, başka türlü bakmayı, gördüklerime farklı anlamlar yüklemeyi de öğrendim. 24 saat boyunca durmadan akan zaman, bu zamanda olan çeşit çeşit olaylar, durumlar, davranışlar, tepkiler... Öylesine geçiştirdiğim bir çok kavramın içini doldurmayı öğrendim. "Ne var ki bunda" dediğim olaylarda neler neler olduğunu anladım. İmtihan edilmediğin bir olay için çok da kolay atıp tutmamak lazımmış....
        Yaşın kaç olursa olsun anne olunca sen de çocuğunla birlikte büyüyorsun. Öğreniyorsun, öğretiyorsun. Öğrettiklerin kalıcı olsun diye doğru yaşamayı becermeye başlıyorsun. En azından çalışıyorsun. Yalan söylerken iki kere düşünüp, kandırmak yerine doğruyu başka şekilde nasıl söylerim diye düşünmeye başlıyorsun. Yeni biri olmak gibi annelik, yenilenerek büyümek mi, kendini yeniden tanımak mı, içinde farkında olmadığın güçleri keşfemek, kocaman bir adım atarak hayatta başka bir levele sıçramak gibi...Herkesin bu konudaki gibisi farkldır mutlaka. Anlat anlat bitmez bu gibiler. O zaman şöyle demeli, güzel gibiler yaşamak dileğiyle....
       
        
Share on Google Plus

Hatice Durgun

4 yorum:

  1. Annelik çok şey öğretiyor insana... Sevgiler...

    YanıtlaSil
  2. Ne kadar güzel yazmışsınız henüz anneliği tatmadım ama Böyle güzel yürekli anneler olunca insan ayrı bir mutlu oluyor Daha nice güzel günler görmeniz dileğiyle emeğinize sağlık sevgiler :)

    YanıtlaSil
  3. Anneliğin getirdikleri ve eksilttikleri ancak bu cümlelerle anlatılırdı dedim.Çok güzeldi.

    YanıtlaSil

Gmail hesabınız olmasa bile yorumlama biçiminde: ADSIZ seçeneğini seçerek yorum yapabilirsiniz