Büyümüşler....vol 1

             


        Bu sene, işte tam bu sene benim dönüm noktam. Durgun ailesinin dönüm noktası aslında. Bu hafta çocuklarla iki kez dışarı çıktık. İkisi de kapalı ortamdı, iki farklı kafeye gittik ve " keşke gelmeseydik" demeden 1 saat oturduk. İste bu hafta anladım, benim cocuklar büyümüş. Oturup çaylarını içtiler, pastalarını yediler, masanın üstünde araba sürdüler, kafede bir kaç tur attılar, tüm bunlar can sıkıcı boyutta olmadı. Sinirlenmeden, sakin sakin eve döndük. Hatta haftada bir yapalım bunu dedik. Fatih'i bunu söylerken görmek çok şaşırtıcıydı.
         Annelik bana engel değil, çocuğumla her yere giderim ben diyerek girdigim modern anne havasından bir kaç ortamdan kovulma derecesine gelince çıkmış, daha da davosa gelmem diyerek  evin yolunu tutmuştum. Tutuş o tutuş, uzun süre oyun parkı olmayan yerlere çocuklarla gitmemiştik. Amannnn oturur evimde demlerin çayımı, patlatırım mısırı kafasındaydım. Patlamış mısırı yerken de instagramda, kafelerde çocuğuyla poz veren annelere fesatlanıp, nasıl böyle mutlular, nasıl çocuklarla her ortama girmeye cesaret edebiliyorlar diye çatlıyordum. Zira o sıralar ben öyle yerlerden sinir küpü olarak geri dönüyordum. Neyse ki her çocuğun bir "artık anamı babamı rahat bırakacağım, geldiklerine pişman etmeyeceğim" zamanı varmış. İşte o günleri görmek bizlere de nasip oldu...
          Tedbiri elden bırakır mıyım, bırakmadım elbette. Yanıma bir kaç küçük oyuncak aldım. Evden çıkmadan tuvalete gittiler. Gerçi Kaan yine " kakam geldi " diyerek bütün gözleri üstümüze topladı. Olsun, bunlar normal şeyler, çocuk tuvalete gitmesin mi canım ? Kafede bir papağan vardı, biraz onu sevdiler, biraz dolanıp podyumda boy gösterip kendilerini sevdirdiler....1 saati kızarıp bozarmadan, hadi kalk hadi hadi, biz kim, kafeye gelmek kim demeden tamamladık. Kazasız belasız atlattık velhasıl.
       
      O gazla ertesi gün dışarıda başka bir yere gittik. Gittiğimiz yerde oyun alanı vardı. Oradan kalkarken de gayet sakin ve gülüyorduk. Oyun alanı olsa da 3456788 kez yanlarına gidiyorduk çünkü. Bu haftasonu güzeldi, hem onların büyüdüğünü görmek hem de soğutmadan çay içmek çok güzeldi....
Bunlar normal şeyler ;)))

Share on Google Plus

anne güncesi

11 yorum:

  1. Oyuncakları da pek şekermiş, iyi vakit geçirmenize sevindim, zor oluyor gerçekten çocuklarla ben de iki yeğenimden biliyorum, bir gün yürüyen merdivenlerde ben inmiş, o korkmuş inememişti, yukarıda kaldı, ben de inen merdivenden yukarı çıkılmaz diye biliyorum geri çıkamadım, nasıl ağlıyor "Teydeeee teydeee!" diye:) ben bağırıyorum "geliyorum kuzum korkma!" diye:))))
    Büyüyünce bugünleri hatırlayıp güleceksin sen de:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ayyy sormayın, o merdivende bizim de çok anınız var. Memlekete gidince az biraz görmemiş olan benim bebeler "anneee baakkk, yürüyen merdiven" deyip arıyorlar kendimi merdivene. 23456778 kez inip çıkıyorlar, adımlarını ortalarken arada düşüyorlar... Çok çok tatlılar ya, her günümüz ayrı macera:))))

      Sil
  2. Metehan ile her yere giderdim, hiç sorun olmazdı. Sanıyordum ki harika bir anneyim :D Derken Bilgehan'ı doğurdum. Hahahaha, evde duralım daha iyi moduna geçtik biz de. Üç yaşındayken kinder surpriz oyuncakları ile dışarıda çok oyalandığını fark ettim. Hayatımın buluşu oldu. Bir kutu oyuncak bizimle her yeri dolaştı diyebilirim :)

    Açılışı yapmışsınız, bahar da geliyor, yavaştan yavaştan sokaklara atılmak zamanıdır bundan sonra :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kapalı ortamda çocukları oyalamak zor. Yaş farkı az iki çocuğu oyalamak da öyle. Kıpır kıpırlar. Bir şeyler kırılıp dökülmesin diye yediğinden içtiğinden haberin olmuyor. Bu sefer ikisinin avantajını yaşadık. Birbirlerinin sıkılmamalarını sağladılar.

      Sil
  3. Ailenizle nice güzel yerlere gezip, dolaşmanıza dilerim.
    Saygılarımla

    YanıtlaSil
  4. Ben bu yönden şanslı annelerdenim, Oytuna iki peluş hayvan iki araba tamamdı. Hiç bızıklanmadan onlarla saatlerce oynardı :) Uyku saatinde kucağıma kafasını koyup sandalyede yatarak uyumuşluğu çoktur benimkinin :)))

    Sorunsuz gezme hallerine hoşgeldiniz, bundan sonra bol bol gezersiniz ne güzel ;)

    YanıtlaSil
  5. Ne güzel çocuklarla gezmenin tadı başkadır heralde :)

    YanıtlaSil
  6. Ne güzel maşallah çocuklarınıza :))) Şimdi büyüdüler tabi hele ki büyünce bir de size yardımcı olacaklar. Annem biz büyüdük diye öyle mutlu ki, kıyamıyoruz ya ona :))) Birde yazınızı okurken hakikaten böyle durumlarda var hiç düşünmediğim aklıma geldi. Sevgilerimle...:)))

    YanıtlaSil
  7. Çocuklarla gezmek zor olsa da bir o kadar eğlenceli oluyor :) Siz de çok güzel yazıya dökmüşsünüz geçirdiğiniz günleri :) Bugün sizi de mimledim. Bloguma beklerim.http://neselisusevim.blogspot.co.uk/2017/02/mim-hayallerim.html Sevgiler ;)

    YanıtlaSil
  8. Çocuklar ile anlaşmaya başlamak konuşabilmek büyüdüklerini görmek duyguların en güzeli zaman hızla geçiyor bir bakmışsınız olgun birer ergen olmuşlar oğlumda çok yaramaz bir çocuktu şimdi ise inşaat mühendisi bir delikanlı kızımda öyle üniversite de öğretim görevlisi ne zaman büyüdüler şaşırıyorum anne baba olarak gurur duyuyorsunuz başarıları ve kişilikleri ile inşallah her anne baba gibi sizlerde bu mutlulukları yaşayın.

    YanıtlaSil

Gmail hesabınız olmasa bile yorumlama biçiminde: ADSIZ seçeneğini seçerek yorum yapabilirsiniz