Bebeklerde Gaz Sancısı

               
Bebek, Bakım, Çocuk, Sevimli, El, Yüz

              Çocukları büyütürken yaşadığım en sıkıntılı dönem hangisiydi diye sordum kendi kendime. Hiç şüphesiz bu sorunun cevabı gaz problemini yaşadığımız o ilk 3 ayımızdı.
              Yaşamayan bilemez derler ya hani...Neva da gaz problemi yaşamadık. Arkadaşlarımın anlattığı o bitmek bilmeyen gaz sancısı hikayelerine "aaa, hadi ya, bu kadar mı kötü olur" diye tepki verirken , yakın Zaman'da başına geleceklerden habersizmişim aslında. Kaan doğdu ve hastaneden eve geldiğimiz ilk akşamdan itibaren gazlı bir Bebek olacağı sinyallerini vermişti.
         İlk 3 haftamız ite kaka ilerlerken 20. günden sonra mışıl mışıl uyuyan oğlum artık uyumamaya huysuzluk yapmaya başlamıştı. Sürekli ağlıyordu.  Gündüz uykuları 15 dakikaydı sadece. Düşünebiliyor musunuz. Uyuduktan 15 dakika sonra ağlamaya başlıyordu... Bari yarım saat uyu da kahvaltı mı yapayım be oğlum! Git tekrar pışpışla, beşikte salla, , kucağında dolaştır, ayağında salla... Yok yok aç bu doymuyor deyip bir daha emzir.... Emip rahatlayıp uykuya dalsın, ama bu seferde çok sık emdiği için daha çok gaz sancısı... Sonra yine en fazla  20 dakikalık uykular. Tam bir kısır  döngü yani.
         Gündüzlerimiz böyle geçerken akşam üstü daha kötü oluyordu. Saat 5-6 gibi çok şiddetli bir sancıyla ağlamaya başlayıp yaklaşık 3-4 saat hiç susmadan ağlıyordu. Eşimle dönüşümlü kucağımızda hoplata hoplata geziyorduk. Hoplata hoplata gezmek ne demek anneler bilirler:) Tam sustu derken yine bir çığlık!!! Hemen hastaneye acile mi gitsek? Gaz sancısı bu kadar kötü mü olur? Acaba başka bir derdi  mi var? O kadar çok ağlıyordu ki aklımıza hep bunlar geliyordu. Sustuğu tek bir pozisyon vardı. Oda babasının kucağında yüzüstü yatıp sırtının okşanması. Ancak böyle sakinleşiyordu. Babası milim kıpırdasa basıyordu çığlığı. Sanki olduğu yerde onu susturan bir düğme vardı. O düğmenin üstünden milimetrik bir kayma olsa ağlamaya başlıyordu. Ve bu gaz sancısı saatlerinde emmiyordu. Demem o ki emerek sakinleştirmek de mümkün değildi. İşte bizim her akşam yaşadığımız bu durum kolikmiş.  Her gün belli saatlerde etinden bir şey koparılmışcasına ağlamak, uzun süren ağlama krizleri vs. Malesef kolik için yapacak bir şey yok. Kendiliğinden geçmesini bekleyeceksiniz. Yalnızca bebeğinizin bildiği bir zamanda,  birden şıp diye kesiliyor bu kolik ve gaz sancıları. Yani yine annelere sabretmek düşüyor.
         Günleri sayıyordum. 40. gün "oh be 40 ı çıktı artık daha iyi olur canım" diyoruz ama olmuyordu. Yine gündüz uykumuz yok gibiydi. 3. ay "artık 3 aylık oldu sancılar azalır herhalde" yok bitmiyor bitmiyor..... Doktor 12. haftaya kadar sabret dedi sabrettik 12 haftalık oldu bizim oğlan gala virak viyak ağlıyor. Sadece gündüz uykusu yarım saate çıkmıştı. Buna şükreder oldum. Bebek dediğin emer uyur.  Arkadaşlarım emzirmek için bile zorla uyandırırken biz de emmesin diye oyalıyorduk. Oyalıyorduk çünkü emince yine gaz sancısı, yine al baştan....  En fazla 1 saat oyalıyordum, sonra yine emiyordu. Sonuç: 3. ayın sonunda 9.5 kilo bir bebek.. Evet yanlış duymadınız tam 9 kilo 500 gram.😳😳😳
           Doktor bile şaşırmıştı, çevremdekiler obez olacak emzirme şunu demeye başladılar. Doktorumuz anne sütünden obez olmaz, bir süre sonra vücut kendini kontrol altına alacak, kilo alımı yavaşlayacak dedi. Hakikaten de öyle oldu. Vücudu  "Hooop nereye ufaklık dev mi olacaksın? Bir müddet stoktakileri kullan bakalım dedi sanırım. :)))
           İçmediğim ot çöp kalmadı. Rezeneyle kimyonu karıştırıp içtim her gün. Ya hu bunu yaptım mı gerçekten? Valla yaptım;) O kadar da kötü değil ya alışıyorsun sonra:)))
         Aktarla kanka olmuştu eşim. Uyusun, sakinleşsin diye papatya, gazı azalsın diye kimyon, sütüm artsın diye rezene, ısırgan, okaliptüs... Her akşam "Aşkım bu da gaz sancısına iyi geliyormuş" deyip adamı koştur koştur baharatçıya yolluyordum. Düşündüm  gaz sancısıyla başlayan aktar ilişkimiz grip, öksürük, bronşitle devam etti. Çocukların hayatıma kattığı başka bir şey de bu sanırım;))) İçtiğim onca çayın bir etkisi oldu mu diye sorarsanız ne evet ne hayır diyebilirim. Sadece azalttı, rahatlattı ama geçmedi. Dedim ya bu sancısının biteceği günü sadece bebek biliyor;)
          Gaz sancımız 5. aya doğru azaldı. Gündüz uykuları uzadı. Bu da geçti, geçiyor gerçekten. Dert etmeyin, biraz yoruyor, uykusuz bırakıyor ama geçiyor.
           Sabır işte... Hep sabır, hep bekleyiş, hep sorular, hep kalp çarpıntısı... Annelik böyle bir şey işte.... Allah başka dert vermesin ne diyelim ki başka;) Yine de bir kaç anne güncesi tavsiyesi isterseniz şunları söyleyebilirim
     - Yüz üstü yatırmak bebekleri rahatlatıyor. Sanırım mideye baskı olunca gaz sancısı azalıyor. Ama kontrollü yatırmak lazım ilk zamanlar.
     - Kolik sancılarında gürültülü ve sarsıcı ortamlarda sakinleşiyorlar. Saç kurutma makinesiyle uyuttuğumuz, gecenin bir yarısında arabayla patika yollarda dolaştığımız çoktur.
       Kimyon gerçekten etkili, kimyon içtiğim günle içmediğim gün aradında  fark oluyordu. Hatta eşim sen bugün kimyon içmedin galiba deyip, kimyon çayı yapıyordu. :)
   -  Karnına sıcak havlu koymak da rahatlatıyordu. Eğer uyurken yanında yatacaksam elini karnına koyuyordum. Ya da bebekler için satılan minik sıcak su torbasını karnına koyuyordum. Sanırım hem torbanın yaptığı baskı hem de sıcaklık ona iyi geliyordu. Torbanın içindeki su ılık olmalı, sadece sıcak tutacak kadar ılık...
Share on Google Plus

Hatice Durgun

9 yorum:

  1. benim oğlumda da vardı subsimplex diye bir ilaç vermişti doktor sanırım çok işe yaramıştı tabi üzerinden çok zaman geçti hala varmıdır bilemedim..

    YanıtlaSil
  2. Benim de oğlum bizi çok zorladı aynen anlattığın gibi. Gündüzleri hiç kucağımdan bırakamıyordum Sürekli hop hop pış pış. Akşamüstü tavan yapıyordu. Geceleri ağlıyordu sürekli. KOmşular bile çocuk hasta mı niye hep aşlıypr diye gelmişti. Kabus gibi günlerdi. Ne gece ne gündüz durmuyordu. Doktorlar sadece zaman diyordu. Tam iki yaşına kadar azalarak sürdü. Hatta ondan sonra bile arada karnım ağrıyor falan diyordu. 5 yaşındayken bir gün çok ağladı doktora götürdük röntgende çok fazla gaz çıktı. Doktor laktozsun ürünler kullanın dedi. Öyle yaptık ve geçti tamamen biliyor musun? Bunu kendi blogumda da anlatayım ben. Ya dedim belki bebekken aklımıza gelseydi bu kadar eziyet çekmezdik. Şu an 8 yaşında hala laktozsuz süt içiyor, sütlü tatlı ve süt ürünlerini kontrollü tüketiyor. Çeken bilir zor işler bunlar :)

    YanıtlaSil
  3. Anne olmak ne zor, korkuyorum bazen Anne Güncesi :-/

    YanıtlaSil
  4. bebeklerde en korktuğum şey bu işte, anlamsızca ağlaması yani ne yapsak da onun bu derdine çare olamamamız, sabır diliyorum Allah yardımcınız olsun :)

    YanıtlaSil
  5. ah tatlım kıyamam yaa:( biz de demirden çok çektik. bir de mama da aldığı için daha da beter oluyordu. çok şükür herşey geçip gidiyor. yaşarken çok üzücü ama

    YanıtlaSil
  6. Oğlum gaz sancısı pek çekmedi. Ben de kimyonlu sıcak su içmiştim sancısı olmasın diye.

    YanıtlaSil
  7. Oğlum gaz sancısı pek çekmedi. Ben de kimyonlu sıcak su içmiştim sancısı olmasın diye.

    YanıtlaSil
  8. genelde erkek çocuklarda daha fazla oluyor gaz sancısı diyorlardı ama defnede fena yaşadı o süreleri ve o kimyon nasıl bir sihirli şeyse ben&defne&kimyon şeklinde yaşadık uzun dönem :)))

    YanıtlaSil
  9. O dönemleri atlattigim için çok mutluyum :)

    YanıtlaSil

Gmail hesabınız olmasa bile yorumlama biçiminde: ADSIZ seçeneğini seçerek yorum yapabilirsiniz