NORMAL DOĞUM HİKAYESİ (Kaan' la kavuşmamız)

              
   
       6 Haziran 2014

       Doğum iznine ayrıldığıma dair dilekçemi yazdım, arkadaşlarla biraz sohbet, muhabbet...Kardeş kıskançlığı ile ilgili son tavsiyeler, doğum için dualar, doğum esprileri falan derken o gün işyerinden ayrıldım ve 18 aylık ev hanımlığı sürecim başlamış oldu.
      Bütün hamileliğim, doğum sonrası Neva'nın kardeşine tutumu nasıl olacak  sorusunu  araştırmak, soruşturmak ve muhtemel sorunlara çözüm önerileri bulmakla geçti. Yani Kaan'ı içimde taşıyordum ama aklım hep Neva'daydı. Sanırım biraz da ikinci çocuğun verdiği rahatlık. Bir tanesi sapasağlam doğdu,  bu da doğar herhalde rahatlığı içindeyim. Oğlumla ilgili tek kaygım yok. Bütün kaygım Neva'yı bu dönemden hasarsız çıkarmak. Bu yüzden, bu seferki doğum öncesi araştırmalarım kıskançlık üzerine oldu.

       10 Haziran 2014

       Doktor kontrolündeyiz. Her şeyin yolunda olduğunu söyledi.Kafası iyice yerleşmiş rahim ağzına. normal doğum için bir aksilik yok, temmuz başında bekliyoruz dedi. 20 haziran için tekrar randevu verdi.

       15 Haziran 2014

      Eşimin ablası geldi, doğumda yanımda olmak için. Son son tek çocuklu hayatın tadını çıkarıyorum. Akşam gezmelerdeyiz, gündüz alışveriş yapıyoruz...Hiç doğum yapmamış gibi görümcemin doğum hikayelerini dinliyorum:) Akşam akşam bunları konuşunca doğal olarak her gece doktorumu görüyorum rüyamda, doğum yapıyorum, sancı çekiyorum, emziriyorum...

        19 Haziran 2014
   
       Yine dışarı çıktık. Ufak tefek alışveriş yaptık. Yürüyerek eve dönüyoruz. Tam eve 200-250 metre kala artık yürüyememeye başladım. Kendimi zorladım ama adım atamıyorum. Bacaklarımda ve belimde müthiş bir ağrı var. Taksi çağırdık, son 200 metreyi taksiyle geldim. Bu ağrıyı yorgunluğuma bağladım, doğumun başlama ihtimali aklıma bile gelmedi. Çok yürüdüm ve ayakta kaldığım için her zamankinden biraz fazla ağrım var diye düşündüm. Eve gelince Neva'yla birlikte uyuduk. Uyanınca kendimi daha iyi hissettim. Mutfağı temizlemek istedi canım, dolap içlerini falan siliyorum. Eşim geldi yemek yedik ve uyuduk. Gece 2 de kalktım kızımın gece sütünü içirdim. Ufaktan kasıklarımda bir sancı var ama o sancı hep olduğundan önemsemiyorum. Yatağa girdiğim de tekrar bir sancı olunca  acaba doğum mu başladı diye düşündüm ama yine de çok ihtimal vermiyorum. Sonra 3. sancı geldi. Bu sefer kalktım, herkes uyuyor, artık 4. sancıyı bekliyorum... Saate baktım, 12 dakika sonra 4. sancı oldu. Ama sancılar şiddetli değil 4-5 saniye sürüyor ve geçiyor. Eşimi yine uyandırmadım. Tam 10 dakika sonra 5. sancı geldi ve artık tamam  dedim doğum başladı. Eşimi uyandırdım, O da şaşırdı,  hemen duşa girdim. Abdest aldım, yapmam gerekenleri yaptım. Bu arada sancılar 8 dakikaya düştü.  Ablamızı da kaldırdık. Saat 04.00...Artık sancılar daha şiddetli, oturamıyorum, dolaşıyorum sürekli ama yine de katlanabileceğim şiddette.
        Hastaneye hemen gitmek istemedim.Zaten evimize çok yakındı. Doktorumuzu da aramadık henüz. Amma cesurum!! Yani neredeyse evde tek başıma doğuracağım:)  Saat 05.00... Hava aydınlanmaya başladı. Artık gidelim dedik. Hem sancılar şiddetlendi hem de 2. doğumların çok hızlı ilerlediğini biliyordum, riske atmak istemedim.
        Hastaneye gittim. Özel hastane ama boş yer yok. Plansız geliştiği için başka bir hastanın yanına yatış yaptık mecburen. Zaten bu çok da umurumda değil. Çünkü sancılar gittikçe artıyor.
       Eşim eve geri döndü ben ablamla kaldım. Neva henüz kuzenlerine alışkın değil şayet bizi görmezse çok ağlardı. O yüzden eşimin gitmesini ben istedim. Zaten gidişiyle dönüşü bir oldu:)
       Odada kalamıyorum artık, sanki içerideki oksijen bana yeterli gelmiyor, camı aç diyorum ablama. İçeride yeni doğan bir bebeğin olduğunun farkında değilim o sıra, yanımda kalan anne doğal olarak tepki gösterdi, ben hemen kendimi  koridora attım,  dolaşmaya başladım, bir kenardan da nefes tekniklerini uyguluyorum. Keşke bunu ilk doğumumda da biliyor olsaydım. İlk doğum hikayesi için buraya bakabilirsiniz. Her sancı başladığın da derin bir nefes alıyorum ve yavaş yavaş veriyorum o nefesi. Bu çok iyi geliyor. Bu yöntemle son sancılarımı daha rahat atlattım. Koridorda sesim yankılanıyor artık bütün pencereleri açtırdım ama yine de nefes alamıyorum sanki. Doktorum geldi. Tipimden anlamış olacak ki beni doğumhaneye aldı.  Muayene etti. Ooo bebek gelmiş dedi. Hemen ebeyi çağırdı, önlüğünü giydi.
     - İlk sancı geldiğinde ıkın dedi.
      -Evvett çok güzel, devam et bir dahakine çıkacak
      -Hocam yapabilecek miyim?
      -  Yaptın bile, hadi ıkın!
      Yine ıkındım ve içimden bir şeyler kaydı sanki...Oğluşumun ağlama sesi, ciyak ciyak ağlıyor. Ben de ağlıyorum....
     Allahım sana şükürler olsun, kavuştuk bebeğim dedim. Getirdiler göğsüme koydular, kokladım öptüm. Hemen aranmaya başlamıştı. İştahlı olduğu o günden belliymiş aslında. Sonra aldı ebe, temizledi, giydirdi. Bu sırada doktor son kontrol ve temizliği yapıyor.
     -Hocam, diyorum bu sefer çok kolay oldu
     -Sana söylemiştim kolay olacağını diyor. 2. doğumun zaten bak gelmemle doğması bir oldu diyor. Gülüyoruz...

         O anki mutluluk, huzur, bebeğimin sağlıklı oluşu.. Şimdi derin bir nefes almıştım işte. Bu sefer bütün oksijenler yetmişti içimi ferahlatmaya. Saati sordum; 06.45...
       Tam olarak 3 saat 45 dakikada bütün doğum olayı bitmişti. Sancı, doğurmam hepsi bu kadardı işte.
       20.06.2014...Seninle bir bütün olduk bi tanem...nasıl severim, ablası gibi onu da çok sever miyim derken şimdi bu yazıyı yazarken bile kokunu özlüyorum. Seni çok seviyorum...Kaan'ım... Can şenliğim...

       
   
     
       
Share on Google Plus

anne güncesi

30 yorum:

  1. Aaa!:)) Ne güzel bir haber bu:))Hayırlı, uğurlu olsun, geçmiş de olsun, tebrik ediyorum, Allah analı, babalı büyütsün. Kaan, hoşgelmiş dünyaya:) maşallah. :)

    YanıtlaSil
  2. Anne olmak ne güzel şey. Hayırlı ömürleri olsun insallah

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Amannnn...allah eksikliklerinı gostermesin

      Sil
  3. Allah sağlıklı ömür versin evlatlarınıza ve size.. Ne kadar kutsal bir şey anne olmak!

    YanıtlaSil
  4. ayyyyy film gibi oldu böyle yaa :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kavuşma ani, o dedin de çekilen acılar. Tam bir filmmm

      Sil
  5. Nasıl duygulandım okurken... Unutmamışsınız an be an hatırlıyorsunuz, demek ki unutulmuyor. İki sene öncesi... Allah bağışlasın meleklerinizi :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Asla unutulmaz ki, tüm dakikası ve saniyesi aklımda...aminin

      Sil
  6. Ay ne güzel anlatmışsınız bir solukta okudum. Tüm ailenizle birlikte uzun ömürler diliyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ediyorum güzel dilekleriniz için. Allah onları bizden, bizi onlardan ayirmasin

      Sil
  7. Ne güzel yazı olmuş :) Annem hep söyler mesela ikinci çocuğa hamileyken hani ilk çocuğum gibi olur mu diye hep düşünürdüm ama hepinizin yeri bambaşka oluyormuş derdi :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Annelerin kalbi öyle büyük ku 100 çocuğu olsa da 100 ünü de çok sever. Anneler evlat ayırmıyor. Kimin ihtiyaç varsa onun yaninda oluyor.

      Sil
  8. Allah bağışlasın cnm. ömrü bahtı ,sağlıklı ve güzell olsun.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim. Güzel günlerini görelim insallah

      Sil
  9. Doğum hikayesini okurken çok heyecanlandım. Yazının tam ortasında kalkıp bir tur attım odada:)
    İkinci doğum olduğundan tabi cok cool davranmışsınız :)) Uzun, mutlu bir diliyorum sizlere...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İkinci doğum da çok rahattım ve de çok kolay oldu.

      Sil
  10. Allah uzun önür versin:) annelik ne gğzel bir şey ben daha tatmadımama hissedebiliyorum:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bir de yaşasan tadından yenmez. Allah herkese nasip etsin

      Sil
  11. Tanrı'nın en büyük mucizesini 9 ay karınında taşıyıp yine büyük bir mucizeyle dünyaya getiren bütün annelerin önünde saygıyla eğiliyorum. Sağlıklı mutlu uzun ömürler dilerim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Mucize arıyorsan iste doğum. Karnından hic yoktan buyuyor ve sonra onu dünyaya getiriyorsun. Karanlık daracık yerde sapasağlam büyüyorlar...mucize başka nedir ki

      Sil
  12. Neva' yla kavuşmanızı okurken oturup ağlamıştım. Kaan' la kavuşmanı okurken ise mutluluk hissettim :) İkisinin de ömrü uzun olsun güzel anne ^^

    YanıtlaSil
  13. muhteşem bir hikaye , Allah ayırmasın , sağlıkla , mutlulukla hep birlikte olun inş...

    YanıtlaSil
  14. Ben tarihlere dikkat etmemişim:)))yeni sandım kusura bakmayın ama olsun bir yıl önce de olsa yine aynı temennilerimi yineliyorum. Allah analı, babalı büyütsün. :)

    YanıtlaSil
  15. Ama ben dayanamıyorum ki bu hikayelere :( İnşallah benimde 2. doğum hikayem böyle olur :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bütün hamileliğim boyunca acaba nasıl olacak diye düşündümbirden ama çok kolay oldu. İnşallah seninki de öyle olur

      Sil
  16. Allah bağışlasın. Süper bir hikaye.

    YanıtlaSil
  17. İki doğum hikayeni de merakla okudum :) 5,5 aylık hamileyim bana da biraz alıştırma oldu.. Her ne kadar korksam da normal istiyorum bakalım :D Allahım bahtlarını açık etsin kuzucukların. Sevgiler

    YanıtlaSil

Gmail hesabınız olmasa bile yorumlama biçiminde: ADSIZ seçeneğini seçerek yorum yapabilirsiniz