Pazartesi nostaljisi "kayseri de yaşanan olay üzerine..."

Bir pazartesi nostaljisi benden olsun dedim. Öyle çok unutkanız ki millet olarak gündemden düşünce cabuk unutuyoruz her seyi. Kadın cinayetlerini, cocuklara uygulanan istismarları....
      İki gündür içim acıyor...Özellikle oğluma baktıkça daha çok üzülüyorum...Gözlerim doluyor yerine koydukça. Bu nasıl bir duygu yoksunluğudur?  Bunu yapanın vicdanı nasıl bu kadar tükendi? Anlamıyorum, anlamak istemiyorum bu sorunun cevabını.
      Sen küçük delikanlı!. Elleri ayakları küçük ama yüreği büyük çocuk. Ağlamamayı kendine öğretecek kadar hangi ara büyüdün?
      Bunca zaman nelere katlandın, neler yaşadın bebeğim? Bizim çocuklarımız için parka gitmek, sevdiği yemeği yapmamız ödülken senin ödülün dayak yemeden geçirilen bir gün müydü? Ya da o dayağın  her zamankinden daha az can yakıcı mı olmasıydı?
       Neleri içine attın. Neleri hayal ettin? En doğal ihtiyaçlarını söyleyebildin mi?
      -Annecim çişim geldi...
      Diyebildin mi mesela...Diyemedin belki de tuttun tuvaletini sonra kaçırdın ve yine dayak yedin...
      -Susadım, acıktım diyebildin mi?
      Acıktığın zaman ne istedin. En sevdiğin yemek oldu mu hiç?
      Ben dayanamadım, uyuyamadım bu haberi öğrendiğim gece. Nasıl geçirdiler bunca zamanı o insanla. Bir de tabi bunlar 3 dakikalık bizim gördüklerimiz. Görmediğimiz daha nelere katlanıldı o evde....Duvarları hangi çığlıklarla çınladı...
       Ve daha başka kaç  kapalı kapılar ardında çocuklara şiddet uygulanıyor. Kaç tane sessizce imdat! diyen çocuk var. Yolunu kaybeden dağcının yaktığı ateşi yakan kaç çocuk var.
        Peki merhameti nasıl kaybetti bunu yapan insan.?
        Şiddet şiddeti doğuruyor. Belki zamanla şiddet göstererek tatmin ediyor kendini insan. Yani şiddet göstermeye alışıyor...
        Şiddet yaşayan gözüyle de bakarsak, o da şiddet görmeye alışıyor. Sindiriliyor, korkuyor, otorite olarak kabul ediyor şiddet göstereni. Bu yüzden en yakınındaki insana bile şiddet gördüğünü söyleyemiyor ve zamanla artık o da empati kuramamaya başlıyor. Gücünün yettiğine şiddet gösteriyor. Çünkü bunun bu kadar da kötü bir şey olmadığını düşünüyor. Yani beyni şiddeti normal karşılıyor...
         Biz kadına yönelik şiddet, kadın cinayeti, çocuk istismarı, çocuğa yönelik şiddet...Bu tip haberler  görmeye, duymaya alıştık. Tıpkı Filistin' de ölen çocuklara artık  eskisi kadar üzülmediğimiz gibi...
        Neler yapmalıyızı düşündüm bu konuda bir anne olarak..
        Mesela ayrılan anne babalarda, üvey anne veya üvey baba yanında yaşayan çocukları düzenli olarak takip edebiliriz.
         Şiddet göreni değil, göstereni de rehabilite edebiliriz ciddi pskolojik sorunları yoksa. Çözümler hep mağdura yönelik. Suçu işleyenin suçu  işlemesinin altında yatan sebepler araştırılmıyor. Bu  sebeplerin araştırılıp, bu konu üzerinde işin ehli kişilerle konuşluup çözüm arayışına geçmek lazım. Şiddetin her türlüsünün yanlış olduğunu çocuklara öğretmek önce aile de başlıyor elbette. Çocuklara yemek yedirirken yapılan ısrarcı davranışlar, zorla yemek yedirmeye çalışmak bile bir şiddet türüymüş aslında. Bunu duyunca çok şaşırmıştım. Öğreneceğimiz ne çok şey var...
   
        Ben bu olaydan sonra çocuklarıma daha sıkı sarıldım. Onların vicdan sahibi bir birey olması için ne yapabilirim diye düşündüm .Ve daha çok tolore etmeye başladım bazı şeyleri. Varsin yaramazlık yapsınlar, legolara basmaktan ayaklarım acısın, duvarlarım çizilsin, yemekleri döke saça yesinler, masanın altını  temizlemekten yorulayım , günde on kere süpürge açayım...Ama benim yanımda annelerinin dizinin dibindeki mutluluktan, güvenden mahrum kalmasınlar.
        Bakanımız bu konuda açıklama yaptı. O çocuklara psikolojik destek verilmeye başlanmış. Orada ki arkadaşlarımızın elinden geleni yaptığına eminim. Şimdi tek ihtiyaçları olan şey sıcak bir yuva. Keşke anneleri ile olabilseler. Bu mümkün mü bilmiyorum, sadece diliyorum. Umarım onların yaraları sarılır...
       Çocuk kahkahası hayatımızdan hiç eksik olmasın...
       Sevgi... sonsuz sevgi...Her şeye rağmen sevgi. İşte her şeyin ilacı bu.
   
Share on Google Plus

Hatice Durgun

24 yorum:

  1. Çocukluğunda şiddet gören bireyler ileride kendileri de şiddet uyguluyorlar. Bu nedenle iş yine ailede, özellikle annede bitiyor. Çocuklarırımızı psikolojikman sağlıklı yetiştirebilirsek bu tür olayların belki önüne geçebiliriz.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok Haklısınız kader hanım. Şiddet şiddeti doğuruyor. Biz annelere çok iş düşüyor

      Sil
    2. Çok Haklısınız kader hanım. Şiddet şiddeti doğuruyor. Biz annelere çok iş düşüyor

      Sil
  2. Çocuklarımızı nasıl koruyacağımızı şaşırdık, hatta kendimizi. Nasıl bir ruh halidir , nasıl bir insanlıktır anlayamıyorum :((

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İlk izlediğimde ağladım. O çocuğun halini yürek kaldırmadı. İnsanlık ne zaman raydan çıktı. Bilemiyorum:(

      Sil
    2. İlk izlediğimde ağladım. O çocuğun halini yürek kaldırmadı. İnsanlık ne zaman raydan çıktı. Bilemiyorum:(

      Sil
  3. Ben bir öğretmenim, ciddi sorunları olan öğrencilerin ailesine baktığımızda karşılaşıyoruz acı gerçekle... Şiddet, alkol, uyuşturucu bağımlısı baba... daha neler neler. Çocuk kendine saygısını kaybediyor bu durumda. Öğretmen de kötü davranırsa birlikte bir suçlu çıkarmış oluyorsun. Çocuklar çok hassas dikkat etmek gerek. Emeğinize sağlık :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hocam sizin gibi öğretmenler varken içimiz rahat. Lakin her şey ailede bitmiyor dediğiniz gibi kadar çok bilinçsiz aileler var ki.

      Sil
    2. Teşekkür ederim. Sizin gibi aileler de umut veriyor :)

      Sil
  4. Gözlerim doluyo izleyemiyorum bende böyle şeyleri. Minicik bir beden koskoca bir kalbi kıracak ya da incetecek ne yapmış oalbilir de şiddete insan meyil eder aklım almıyor.

    Kimisi sevmeye kıyamaz kimisi de bırakın çocuğa bakmayı üstüne iki tane niye doğdun diye tokat atar. Allah akıl versin. Birgün çocukların yok yere ölmediği bir dünyaya uyanmak dileği ile

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok Haklısınız gözdeciğim. Kimi arar bulamaz kimisi de kıymetini bilmez. Ve bu insanların içindeki öfkeyi anlamış değilim. Nedir bu kin, öfke neyin kızgınlığı çocuklardan çıkartılıyor.

      Sil
    2. Çok haklısınız. Bazı aileler çocuk sahibi olmak için varını yoğunu ortaya koyuyor bazıları ise Allah'ın verdiği bir canı ne hale getiriyor. Bu kadar vicdansız olabilir mi insanlar aklım almıyor. Yazık

      Sil
    3. Allah kalplerinden merhameti almış bu insanların. Şimdi çocuklar mutlu görünüyormuş ama izler silinmez. Allah iyi insanlarla karşılaştırın...

      Sil
  5. hiç okumuyorum bu tarz şeyleri dayanamıyorum artık bu kadar kötülüğe özellikle çocuklara yapılıyorsa :-((

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yürek kaldırmıyor audrey. Biz izlemeye dayanamıyoruz. Bu çocuklar bunu yaşamışlar.

      Sil
  6. Ahh en son Kayseride yaşanan olayı izledim nefesim kesildi birkaç gün durup durup camı açtım nefes alabilmek için.. uyuyamadım psikolojim bozuldu izlemiyorum ama kulak tıkamakta çok büyük haksızlık ayıp dualarımdadır hep kimsesiz çocuklar Allah hepimizin çocuklarını korusun

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aminin...ben 5 sene çocuk yuvasında çalıştım öyle hikayeler var ki inanamazsın. Ama böyle şeyler çok gizli tutuluyor. Çok normal görünen birinin kızına tecavüz ettiğini biliyorum. Kol kırılır yen içinde kalır deyiminin en çirkin kullanıldığı durum belki sma malesef böyle bakılıyor duruma. Kızın annesi bildiği halde bilmemezlikten gelmiş düşünebiliyor musun...

      Sil
  7. bende yazmıştım bakmak istersen http://gizliyetenekli.blogspot.com.tr/2015/12/maleseffff-kayseride-insanlik-disi-olay.html

    YanıtlaSil
  8. Merhaba ben blog'unuzu yeni keşfettim nevakaan... :) kitapları seviyorsanız e ben de beklerim... :) :) sevgiler

    YanıtlaSil
  9. :((( cok cok hassas bir konu. Siddet siddeti doğuruyor tıp ki sevginin sevgiyi dogurdugu gibi. Benimde cok canim yanmıştı icim ezilmisti caresizlik yardim edememek ve dediginiz gibi bilmedigimiz daha kac cocuk yada kadin yada insan olduğunu bilememek. Yararli bir paylasim olmuş yureginize saglik

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Malesef daha çok paylaşacağız böyle şeyler yaşadıklarımız bunu gösteriyor...gün geçmiyor ki bir yenisini daha duymayalım.

      Sil
  10. ben de hemen hemen aynı şeyleri düşünmüştüm haberi görünce. ilk bir kaç saniyeyi izleyebildim sadece. sopa ile vurmasını gördüm çok daha fazla katlanılmaz şeyler yaptığını öğrendiğimde kendime gelemedim..o kadının hastaneye yatarak tedaviye ihtiyacı var bence..bir de çocukların annesi bu ilk değil demiş diye duydum..ona da üzüldüm. bir anne çocuklarına yapılan eziyeti biliyor ve bir şey yapmıyor ya da yapamıyor..
    gerçekten unutmuşum bile o haberi..okuyunca yeniden ürperdim..Allah çocuğu hak edene versin..kıymetini bilecek olana..

    YanıtlaSil

Gmail hesabınız olmasa bile yorumlama biçiminde: ADSIZ seçeneğini seçerek yorum yapabilirsiniz