Bir normal doğum hikayesi (Neva' yla kavuşmamız)

 
Resim alıntıdır.
  39. hafta...yaklaştık, az kaldı, seni bekliyoruz bitanem....
 
  Her nst ye girişimde, sonuç kağıdında sancı görünsün istiyorum artık ama sancı mancı yok. Daha vakit var. Normal doğumu ben istedim. doğmaya sen karar vereceksin bebeğim.  "Sıkıldım, çıkacağım artık ben" demeni bekliyoruz babanla.

       40. hafta


       Yine nst ye girdim, yine sancı yok. Kesin dedim bu sefer sancı görünecek ve ben bugün doğuracağım ama yine olmadı. Halbuki çok umutlanmıştım. Arada kasılmalarım oluyordu evde. Yalancı kasılmalarmış. Rahim doğuma hazırlanıyormuş meğer.


       Her akşam babanla  yürüyoruz. Hızlı, koşar adımlarla nerdeyse. Sancım gelsin diye yürüyorum, merdiven inip çıkıyorum, hurma yiyorum sürekli. Sense vaktini bekliyorsun. Arada kızıyorum sana (şimdiden başladım mı kızmaya, nasıl anneyim ben ya hu?) İçimde rahatsın tabi, oh sıcacık...Mamalar hazır geliyor, emmekle bile uğraşmıyorsun. Giyinip soyunma derdin yok, Kakanı çişini zaten benimle gönderiyorsun. Çıkmak istemezsin tabi...Ama  annen bekliyor bebeğim. seni öyle merak ediyor ki, öyle heyecanlı ki ve o kadar şaşkın ki...Bilseydin nasıl gelmeni istediğimi hiç durmaz 33. haftada gelirdin belki de....

     40+3 

     Yine nst, yine sancı yok. Ooofff ne zaman geleceksin anneciğim. Komşu teyzenin kızı 36+1 de hemen geldi. Sen neyi bekliyorsun. Bak 40 olduk artık. (şimdiden kıyaslamalara başladım mı ne?)  Annen uyuyamıyor,  hareketleri o kadar kısıtlı ki. Sürekli kıyafetlerine bakıyor. O minik çorapları giydireceği ayakları merak ediyor. Sen içerde hala sallanıyorsun tembel tembel Hadi gel bebeğim...
      Doktor plesenta yaşlanmış, 3 gün daha bekleyelim olmazsa suni sancı verelim, artık beklememiz bebeği riske sokar  dedi.
      Eve geldik. Ben yine yürümeye devam ediyorum, yine hurma yiyorum, yine sıcak duş alıyorum. Kafası karışık annenin. sana nasıl bakacağını bile bilmiyor. Hep okuyor, soruyor..Gazı olursa ne yapacak, pişik olursa ne kullanacak. Emzik verse mi, vermese mi? 

     40+6 

       Yine nst, yine sancı yok....Ultrasondan bakıyoruz,  keyfin yerinde. Hareketlerin, suyun kalp atışın her şey çok güzel. Doktor çıkmak istemiyor bu kız, içeride mutlu diyor. Dedikodunu yapıyoruz küçük hanım. Böyle doğmazsan arkandan konuşurlar işte!
       2 gün sonra gel artık yatışını yapalım dedi doktor. Belki o arada sancım da gelir.. Nedense o gün bir huzur vardı içimde. Netleşti her şey, belki de ondandı. İki gün nasıl geçti bilmiyorum. Resmen her saatini saydım. Artık senden ümidi kestim Nevoş, zorla çıkartacağız seni oradan. 

       Hastanedeyiz

       Hazırlıklarımızı kontrol ettik. Artık karnımda olduğun son akşamdı. Herkes uyudu, ben uyuyamıyorum. Öyle heyecanlıyım ki... Sabah erkenden gittik. Doktor açıklığımı kontrol etti. 2 cm açıklık vardı. Buna öyle sevindim ki. Geriye kaldı 8 santim:)
        Suni sancıyı aldım. Yavaş yavaş sancılar başladı. Bu muymuş canım normal doğum! Yaparım ben yaparım dedim. Anneannenle konuşuyoruz, baban şaşkın bakışlarla bana bakıyor, her hareketimden bir anlam çıkartıyor. Ne oldu, iyi misin?...diyor sürekli. Çaktırmıyor ama o da çok heyecanlı. Bilirsin baban hiç çaktırmaz;)
        Sancılar yavaş yavaş arttı. Ben yatakta yatıyorum. Doktor geldi,  açıklık 5 santim olmuş. Ayağa kalk, yer çekimininde etkisiyle açılman daha kolay olur dedi. Artık hep ayaktayım, baban elimi tutuyor. Belime masaj yapıyor. Anneannen Yasin okuduğu suyu içiriyor. Öyle susuyorum ki. Yudum yudum su içiyorum sürekli. Artık ufaktan sesim yükselmeye başladı. Sancılar artıyor. Yatağın kenarından destek alıp sancının geçmesini bekliyorum. Sonra terkar sancı başlıyor... İşte şimdi anlıyorum normal doğum nasılmış. Bu sancılar ne zaman bitecek. Sezaryen için şansım var mı hala?  Normal doğum yapamayacağım desem korkak derler mi!?

        Kavuşmamıza çok az kaldı...

       Doktor geldi. 8 cm olmuş açıklık çok iyi gidiyor dedi. Sancılar artık çok şiddetli. Keşke sezaryen olsaydım diye kendime kızıyorum. Niye normal doğum diye tutturduysam.  Başaramayacağımı düşünmeye başladım. Dayanamıyorum artık! diye bağırıyorum. Nefes alamıyorum, bazen nefesim kesiliyor. Sancılar daha da şiddetlenmeye başladı. Yine doktor geldi 9 cm olmuş, hadi doğumhaneye gidiyoruz dedi. Kolumda bir serum ve ayaklı serum çubuğu. Ondan destek alıp çömeliyorum, artık ayakta duracak halim yok.  Baban yanımda hala. Bana destek oluyor. Az kaldı, sabret kızımıza kavuşacağız diyor. Gitmesini istemiyorum. Ama beni o halde görmesini de istemiyorum. Doktor babanı çıkardı. İçeride sen, ben, ebe ve doktor var. 
        Doktor tekrar kontrol etti. Saçlarına dokunuyorum eğer güzel ıkınırsan hemen doğacak dedi. Ikın diyor, ıkınıyorum. Sancı gelince ıkın diyor, sancım yok diyorum. Ebeye arttır sancıyı diyor, ben yine bir şey hissetmiyorum. Panikten sancı hissetmiyormuşum meğer sonradan öğrendim bunu. Tek korkum sana bir şey olması. 7 saattir suyun yok. Çıkmak üzeresin. Yanlış bir şey yaparsam sana bir şey olursa diye çok korkuyorum. Artık doktor beni yönlendirmeye başladı. Ikın deyince ıkındım. Ama olmuyordu. İstediği gibi ıkınamıyordum. Hadi , çok az kaldı dedi. Ben hocam yapamıyorum diye ağlamaya başladım. Yapacaksın az kaldı, bebeğini düşün diyor. Ben yine yapamıyorum diyorum. Doktor baktı artık bende tık yok, biraz sert konuştu, bebeği zor durumda bırakıyorsun. Ben karnına bastıracağım sen de ıkınacaksın, birazdan doğacak dedi. O an kendime geldim. Doktorunda yardımıyla son kez ıkındım ve ne olduğunu anlamadım. Bir baktım ebenin elinde sen varsın. Ağlamaya başladım. Hiç kavuşamayacağız sandım bebeğim dedim. Ağlaya ağlaya kokladım seni. Göz göze geldik. Koca gözlerini dikmiş bana doğru bakıyordun. Ben hala ağlıyorum. Seni çok seviyorum diye ağlıyorum. Ebeye saati sordum, saat 17. 15...
      20 nisan bir cuma günü saat 17.15.  Artık hayat ikiye ayrıldı benim için Neva'dan önce, Neva'dan sonra...( N.Ö/N.S)
        Doktor aldı seni. Biraz ısıttılar,  ağzını temizlediler. Kıyafetlerini giydirdiler. Hala gözlerin açık. Koca koca bakıyorsun. Gözlerinin kapalı olup, ciyak ciyak ağlayacağını düşünmüştüm oysa. Sen sadece bakıyorsun...Seni çıkarttılar doğumhaneden. Doktor benim dikişlerimi atıyor. 
           "Kime verelim önce dedi" ebe. "Babasına mı, anneannesine mi?"  Ben de babasına verin,  çok merak etmiştir dedim. Doktor dikiş atıyor ben susuyorum. İçimde tarifsiz bir huzur. O kadar susmuşum ki. Doktor iyi misiniz diyor. İyiyim diyorum. Dünyaya yeniden gelmişim gibi bir his var içimde. Ve seni doğurabildiğime hala inanamıyorum....

         Hem dikiş atıyor hem de konuşuyor doktor.
        -Bak bitti işte,  kavuştun kızına.
        -Evet hocam, siz olmasanız ne yapardım.
        -Zaten normal doğurdum diye hava atma, ben doğurttum zorla diyor. Gülüşüyoruz. (Eşimin dediğine göre, doktor doğumhaneden çıktığın da gömleği terden sırılsıklammış:)) Ne kadar uğraştırdıysam adamı....:)))
         
        Odadan çıktım. Seni pusete koymuşlar. Hala gözlerin açık. Emzirmeye çalıştım. Çok başarılı olamasam da yavaş yavaş ikimiz de alıştık. Bütün gece birbirimize baktık senle. Baban odada uyuyordu. Biz seninle bakışıyorduk. Ara sıra alıp emzirmeye çalıştım. Damla damla süt geliyordu. Hiç yabancı değildik birbirimize. Yıllar öncesi zaten birlikte doğmuş gibiydik....
      İyi ki varsın papatyam... Beni olgunlaştıran, hayatıma anlam katan, yaşama sebebim, bi tanem. Öyle çok seviyorum ki. Senin tabirinle ay dede kadar, güneş kadar, kalbim kadar....
   


Share on Google Plus

Hatice Durgun

64 yorum:

  1. Maşallah maşallah, bizzat şahit oluyormuşcasına olayın akışına kapıldım yani :))
    N.S li yıllar start vermiş artık, tadını çıkarırsınız :))
    Nice senelere ;)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Tesekkur ederim feno...N.S li yıllara tam gaz girdik bir k.S yıllar başladı onu da bilahere anlatacağım:)))

      Sil
    2. Tesekkur ederim feno...N.S li yıllara tam gaz girdik bir k.S yıllar başladı onu da bilahere anlatacağım:)))

      Sil
    3. peki peki, bir de ona şahit olalım tabi :))

      Sil
  2. Ben de normal doğum çok istemiştim doktordan kalayı yiyince (son dakika değiştiremedim de) sezaryene girdim. Sonrası çok kolay oldu şimdi yine doğum yapsam aynı doktora giderim:) Ne heyecanlı anılar değil mi? İnsanın o mucizeyi yaşaması harika!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Benim de doktorum hep normale yönlendirdi. Düşün sene 41. Haftaya kadar bekledik. Sezaryen lafi etmedi. Bence normal doğuma teşvik konusunda doktor da onemli. O an ne dese kabul ediyorsun çünkü. Suyu az sezaryen yapalım dese, ya da kilolu falan dese biz hemen bebeği düşünüp sezaryen isteriz. Yani doktorun tavrı bizi yönlendiriyor. Sağolsun hep gaz verdi bana:)) Normal doğum çok güzel bur duygu bir mucizeye tanık oluyorsun sanki. Önemli olan ikiniz de sorunsuz atlatmışsınız ve şimdi yanında bebegin.normalinde, sezaryenin de kendince riskleri var. Sağlıklı kar ya. Şükürler olsun...

      Sil
    2. Benimki de 3 sıraya rağmen "istiyorsan denerim, ama bil ki sıkıntı olursa sezaryene girme olasılığın da var". Çok seviyorum doktorumu! Çok şey borçluyum ona. Hiç sezaryen demedi, ta ki hareketsiz kalana kadar..
      Hepsinin bir zamanı, bir hikayesi ve yazılmışlıkları var.. Bizim elimizde olmayan çok büyük bir güç bu. Kabullenmek, şükretmek en güzeli :)

      Sil
  3. OOOOFFFFFF... Hayır ağlamıyorum gözüme bir şey kaçtı ;.(

    Nasıl güzel anlatmışsın. Çok istedim normal doğum, 4 sıra kordondan kısmet olmadı.. Okuması kolay, yaşaması tarifsiz, süreç her türlü zor!

    Tüm annelere merhamet, sağlık, sabır kuvvet diliyorum :)

    Allah ayırmasın sevdiklerimizden.

    (Hala kaçıyor ne kaçıyorsa, temizlesinler şu ortalığı :S)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Dağınık!!!! kıyamam ağlama ben de ağlarım hee :((

      Sil
    2. Ya ne varsa bu ortalıkta toz moz, soğan mi doğruyor biri yoksa. Ben hem yazarken hem de hala bu tozdan etkileniyorum;) annelik bizi duygusallastirdi be! Boyle miydik biz.
      4 sıra kordonla sapasağlam doğmuş ya. Önemli olan bu bence. Allah yavrularımızın eksikliğini göstermesin. Feno allah sana da yaşatsın inşallah...

      Sil
    3. Ya ne varsa bu ortalıkta toz moz, soğan mi doğruyor biri yoksa. Ben hem yazarken hem de hala bu tozdan etkileniyorum;) annelik bizi duygusallastirdi be! Boyle miydik biz.
      4 sıra kordonla sapasağlam doğmuş ya. Önemli olan bu bence. Allah yavrularımızın eksikliğini göstermesin. Feno allah sana da yaşatsın inşallah...

      Sil
    4. Amin inşallah anneler bana da dua edin :))) Hayırlı zamanda sağlıklı sıhhatli inş nasip olur yani :))

      Sil
    5. Canı gönülden amiiinnnn....!!!

      Sil
    6. Evet ya Anne Güncesi bu ne toz :D Hep senin yüzünden heppp :S ayyhh..
      Sorma! Ben bu kadar duygusallaştıysam vay annelerin haline... Durum vahim! Ebeveynlik bir hastalık ;)

      AMİNNNN!!! Evet çok stresli zamanlardı.. Şükür sağlıklla kavuştuk ya, gerisi yalan, geçecek elbet bu uykusuzluk yorgunluk, değil mi ;(

      FENOMMMM!!! Canım benim! Hayırlı zamanda sağlıkla inşallah! En güzel zamanda gelsin :) Gelene kadar da zamanını full doldur ve zamansız anaları bilgilendir ;))

      Sil
    7. Ağlama Fenom ağlama bu ara bu toz moz! Malum kış ayı polen molen :P Sen uyma bana gül sen hep :)

      Sil
    8. Aynen feno..bol bol kitap oku. Gez toz. Biz artık yapamıyoruz...

      Sil
    9. Kesinlikle Anne Güncesi :)

      Sil
  4. Yok ya ağlamadım (şakır şakır ağladı). Ne güzel bir mutluluk ya off valla okurken acaba ben napıcam ilerde dedim damat adayı olmasa bile elbet birgün bende anne olucam. Gözüm korktu şimdiden

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Tarifsiz bir mutluluk. Doğum bir mucize o an çocuk doğuyor ya inanamıyorsun. Korkma acımayacak;) desem de zor ama onu o şartlarda dünyaya getiriyorsun ya benim hayata bakışım değişti. Kendim de o gücü gördüm ya helal olsun bana dedim. Allah sana da nasip etsin doğumdan sonraki mutluluk gözyaşlarını

      Sil
    2. Bu yorum yazar tarafından silindi.

      Sil
  5. Ne güzel anlatmışsın :)
    N.S. yılların hep böyle aydınlık olsun :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İnşallah...hepimizin çocuklarımızla yillarımız. Günlerimiz aydınlık olsun.

      Sil
  6. o kadar güzel almışsınız ki kaleme, gözlerim doldu. Hep mutlu olun :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Offf bugün herkes ağladı, ben de ağladım. Tesekkur ederim canım yorumun için. Hepimiz hep mutlu olalım inşallah.

      Sil
  7. Duygulanmamak ve ağlamamak elde değil sanırım..Ne güzel yazmışsınız. Evlatlarınızla ve eşinizle birlikte sağlıklı, mutlu, huzurlu, sevgi dolu nice yıllarınız olsun...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Amiinnn...ben çok iyi yazamam ama birebir yaşayınca duyguların geçişi de samimi oluyor demek ki. Sizin de güzel yüreğinize sağlık. Hepimiz mutlu olalım inşallah...

      Sil
    2. Amiinnn...ben çok iyi yazamam ama birebir yaşayınca duyguların geçişi de samimi oluyor demek ki. Sizin de güzel yüreğinize sağlık. Hepimiz mutlu olalım inşallah...

      Sil
  8. Kendi doğum yaptığım günlerim geldi aklıma,birinci doğumda önce gelen su,ve bir türlü gelmeyen sancı,sancı iğnelerinden de alınmayan sonuçlar,Adıyaman'dan,Gaziantep'e takside bir ebe eşliğinde uçar hızla yapılan yolculuk.Yıl 1969 13 ekim.Derhal ameliyathanede aldık soluğu ,etrafıma doluşan talebeler,utanç duygusu ve vakumla çekilmek zorunda kalan bebeğim.On üç günlük ömrünün küçük ve sık nefeslerle son bulana kadar başında ağlamam.Polis eşim,normal doğum yapmışım gibi görevinde, sık sık uyarmama rağmen görev var diyerek yanlız bırakıyor.Yandaki komşum kürt kadıncağızın beni yalnız bırakmaması ve sonunda 25 ekimde eli boş kalmam.Ertesi sene 10 ekimde ikinci kız bebeğimi kucağıma aldığımda ancak gülen yüzüm.Kızım bile 45 yaşına geldi.Hey gidi günler heyy.

    Evladın hayırlı uğurlu olsun yavrum.Allah onu size bağışlasın ve dört gözden ayırmasın.En zoru becermiş ve alnının akıyla çıkmışsın.Nice mutlu günler ve hayırlı uzun ömürler dileklerimle kızım.Sevgiler.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ece ablam benim de bir ölü doğumum oldu kızımdan once. Seni çok iyi anlıyorum. Ben de başka bir şehirde yalnızdım kucsğının boş kalması birden...allah yaşatmasın kimseye. Sonra kızım oldu ve kızım göz aydınlığım oldu. Bir de tontis oğlum oldu sonra...Bütün acılarımı unuttum. Obur dünyada bulusuruz inşallah onlarla. Kizin 45 yaşında. Maşallah sana. Blog tutuyorsun. Bizlerle paylaşıyorsun...helal olsun sana

      Sil
    2. Ahhh, anne güncesinin güzel hikayesine dolan gözlerimden şimdi yaş geldi. Allah kızınıza sağlıklı ömür versin. Vatan aşkıyla eşini bırakan polise selam. Ben bebeğimin karnımda öldüğünü öğrendiğimde, bir daha yüzüm gülmeyecek sanmıştım. Şükürler olsun ki, Allah iki evlatla ödüllendirdi beni. Rabbim isteyen herkese nasip etsin, evlat başka birşey.

      Sil
  9. Okurken an an kendi doğumun canlandı gözümde, gözlerim doldu inan ki. Ne güzel bir şeydi o.. sancılar kötüydü de. Benim net de hep sancı çıkardı ben hissetmezdim. Suni sancıyla

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Suni sancıyla oldu benimki de. Duvarı yumrukluyor insan nasıl sancılar o..

      Sil
    2. Evet ya çok zor. İkinci dogumumda kendi sancim geldi. Çok kolay oldu. Biz kadınların unutamayacağı bir olay herhalde doğum

      Sil
    3. Evet ya çok zor. İkinci dogumumda kendi sancim geldi. Çok kolay oldu. Biz kadınların unutamayacağı bir olay herhalde doğum

      Sil
  10. Çok güzel anlatmışsın gerçekten. Ne zorluklarla sahip olunuyor evlatlara..

    YanıtlaSil
  11. Maşallah. Allah bağışlasın. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sağol yağmur. Cümlemizinmiş inşallah. Var mı bilmiyorum ama:) olur elbet bir gün...

      Sil
  12. Biz 40+4 te suni sanciya ragmen sezeryan ile gelenler arasında yerimizi aldık: )

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Valla bir ara ben de inancımı kaybettim. Doktorumun dediği gibi ben bir şey yapmadım onlar doğurttu:)

      Sil
    2. Valla bir ara ben de inancımı kaybettim. Doktorumun dediği gibi ben bir şey yapmadım onlar doğurttu:)

      Sil
  13. ay aksiyon romanı gibiydi yaaaa sonunda alkış yaniiii :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sonu güzel oldu çok şükür...başka çok aksiyon vardı doğumhanede:)

      Sil
    2. Sonu güzel oldu çok şükür...başka çok aksiyon vardı doğumhanede:)

      Sil
  14. yazının sonuna kadar kendimi tuttum hayır ağlamıycam hayır hayır dedim ama yazı bitti benim göz yaşlarım beni dinlemedi :( ağlattınız beni :( Allah sizi hiç ayırmasın hep mutlu olun inşAllah :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bu annelik nasıl bir şeydir ya...hiç ağlamadığım filmlerde ağlar oldum. Amiiin. Yavrular annesiz, annelerde yavrusuz kalmasın..

      Sil
    2. Bu yorum yazar tarafından silindi.

      Sil
  15. Sağlıkla büyüsün kızınız. Bu hikayeler doğumumdan sonra çok bir etkiler oldu beni valla... Nasıl bir değişime uğratıyorlar bizi? inanılmaz gerçekten:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. O anlara gidip geliyoruz yie. Annelik nasıl farklı bir deneyim. Hayata yeni bir pencere açılıyor sanki.

      Sil
  16. Allah uzun ömürler versin...blog keşif etkinliğinden geliyorum. Takibe aldım sizi. Bana da takibe beklerim.,

    www.nilgunozenaydin.com

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bu yorum yazar tarafından silindi.

      Sil
    2. Dizi takip ediyorum zaten. Amiinnn allah eksikliklerini göstermesin

      Sil
  17. Benim de oğlumun doğumu hayatımın en önemli anı. Ondan önce ve ondan sonra diye ikiye ayrılıyor yaşam.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kesinlikle öyle. Onlardan önceki bizle sonraki biz arasında çok fark var. Artık onlar için yaşıyoruz

      Sil
  18. Panikten sancıyı hissetmemek.. Tüylerim diken diken oldu resmen... Anne olmak ne kadar muazzam bir duydu.. Tüm acıların ve dahi sevinçlerin üstünde.. Allah acılarını göstermesin.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Mükemmel bir duygu. Çok zor o anlar ama geçiyor. Belki de doğamızda bu acıyı hissetmek var yani bunu hissetmek bize başka şeyler katıyor

      Sil
  19. ALLAH uzun ömürler versin, Rabbim evlatlarımızı bizlere bağıslasın.. Kendi doğumlarım aklıma geldi :)
    Benimde çok zor olmuştu :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Amiiinnn. Evet ilkler zor oluyor. Güzel olan hemen geçmesi...

      Sil
  20. Hakteala eli ayağı düzgün, hayırlı evlad lütfetsin inşallah...

    YanıtlaSil
  21. Ne güzel ve samimi bir yazı olmuş.
    Benim doğumlarım sezeryan oldu, kıyaslayacak tecrübem yok ama sanmiyorum ki normal doğumdan az sıkıntı çekiliyor. Üstelik ikinci bebeğim doğalı 10 ay olacak nerdeyse ama hala epidural nedeniyle belim ağrıyor.
    Hayırlı evlat olsunlar, güzel günlerini görün inşallah.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Benimde normal doğumu seçmemin sebebi yanı da kimse olmayışıydı. Yani sezaryen olsaydım bakacak kimsem yoktu. Dediğiniz gibi sezaryenin sonrası zor oluyor. Allah şifa versin. Evlatlarımız sağlıklılar ya daha ne olsun

      Sil
  22. Merhabalar Anne Güncesi,
    Ne kadar güzel, ne kadar duygu yüklü bir yazıdır bu. Allah evlatlarınızla mutlu ve sağlıklı upuzun bir ömür nasip etsin inşallah. Belki birgün bana da nasip olur da, ben de yazarım hikayemi, ne dersiniz ;)
    Sevgiler.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İnşallah. Sağlıklı sıhhatli bir evlat nasip etsin Allah...

      Sil

Gmail hesabınız olmasa bile yorumlama biçiminde: ADSIZ seçeneğini seçerek yorum yapabilirsiniz