Annelik yolum....

 
   Bir annelik yolum var....Kah yorulduğum, kah durduğum, kah koştuğum..Uzun, bitmeyecek bir annelik yolum....Bazen yokuş, bazen düz gittiğim bitmeyen bir annelik yolum...Bir de hep yanımda olan yol arkadaşlarım...

    Bir kaç haftadır yolda yürümekten sıkılmış, engelleri kaldırmayı becerememiş, bir çıkış yolu arıyordum. Hem hastalığımın, hem de iş yerindeki yorgunluklarımın sebebiyle annelik yolunda yürümek bana ağır gelmeye başlamıştı. Hatta bir ara yoldan çıkıp duvara tosladığımı  inkar etmeyeceğim.
      Hep sabırlı, her şeye rağmen suratına kocaman bir gülümsemeyi yerleştiren ben, son zamanlarda dağlar kızı Haidi modundan çıkıp,  umutsuz Clara moduna girmiştim. Bu yol ne zordu böyle ben yola çıkarken böyle hayal etmemiştim sanki. Çamura saplanmış kalmıştım. Çıkacak gücüm yoktu. Daha fazla kalırsam yol arkadaşlarıma da çamur bulaşacaktı.
    Annelik yolum benim bakış açımla şekilleniyor sanki. Bazen güllük gülistanlıkken bazen taşlı, tozlu bir yol oluyor. Ben ne görürsem, ne düşünürsem yoluma o çıkıyor. Durum böyle olunca yol arkadaşlarım da ne yaşarsam onu yaşıyor.
      Annelik yolu yalnız yürünmez, Yürünseydi zaten adı annelik yolu olmazdı. İki küçük el tutuyor elimi. Ben yorgun bir yolcu oluyor düşüyorum bazen. İki küçük el kaldırıyor beni anlamadığım bir güçle. Onlar bana yaslanıyor, ben de onlara. Küçük omuzlarında ısıtıyorum bazen üşüyen yüreğimi. O sıcaklıkla hemen ayağa kalkıyorum, silkelenip kendime geliyorum, yoluma ne çıkarsa çıksın aşıp yürümeye devam ediyorum.
      Kar yağıyor yoluma bazen...Ben yol arkadaşlarımla ne yaparım diye düşünürken bir el uzanıyor, yolumu açıyor. Kalk diyor kalk! Durma sakın, durursan üşürsünüz. Durursan bitmez bu yol. Hemen az ilerde yol açık. Bütün gücümü toplayıp yine yürüyorum. İçimdeki annelik gücü bütün engelleri aşmama yardım ediyor.
     Bazen şarkı söyleyerek yürüyorum, bazen ağıt yakarak. Ağıtlarım hep içimde ama, yol arkadaşlarım duysun istemiyorum. Yol boyunca kulaklarında benim ağıtlarım çınlasın istemiyorum. Kahkahalarım siliniyor çünkü hafızalarından, ama çığlıklarımı saklıyorlar zihinlerinde.
   Şimdilik yolum tek uçlu. Gün gelecek yoldakiler büyüyecek, ayrı yollar çizecekler kendilerine. Bu sefer annelik yolum sakin olacak. Ara sıra diğer yollarda da yürüyeceğim. Yola birlikte çıktıklarımın yardıma ihtiyacı olacak çünkü. Kendi yolumu bırakıp onların şeritlerinde devam edeceğim hayatıma ki yoldan çıkıp yara bere almasınlar.
    İyi ki yolumun adı annelik yolu. Başka hangi yolda yaşanılan zorluklar, çileler katlanılmaya değer ki...Hangi yolun menziline ulaşmak bu kadar mutlu edebilir..
    Yolumu çekilir kılan yol arkadaşlarım... Sizi çok seviyorum....
   
   
    Free Counters
Free Counters Free Counters
Free Counters
Share on Google Plus

anne güncesi

7 yorum:

  1. 2.izleyicinim, ne hediye veriyorsun 2.olana?;))) Annelik zor, yorucu ama bir o kadar da güzel, keyifli. Bazen inişler bazen çıkışlar olacak ama hayatın hep dinamik kalacak. Keyfini çıkar. Sevgiler...

    YanıtlaSil
  2. 2. İzleyici ve ilk yorumlayici:))) seni asla unutmayacağım<3
    Ve haklısın bu dinamiklik sayesinde yol hiç bitmiyor ya...Annelik yolunun bütün yolcularına selam olsun...

    YanıtlaSil
  3. bu kavrama oldukça uzağım ama duygularınızdaki içtenlik ve sıcaklık satırlarınıza dökülmüş.
    yolarınıza karlar da birikip, kışın kasveti çökse dahi, o kışın havası; karı söküp atar kardelen çiçekleri misali açarak, serpiştirir baharı, hiç umulmadık bir zamanınızda. :)

    YanıtlaSil
  4. Öyle bir yol ki bazen kar, bazen güneş tam gidecek takatim kalmadı derken bir gülümsemeyle kendime geliyorum...

    YanıtlaSil
  5. Merhaba bu yol öyle bir yol ki, isterseniz tercihli otoban isterseniz dağda yemyeşil patika yolu. Her zaman ve durumda yolcularını mutlu eden keyifli bir yolculuk.. Haidi'yi de hatırlattınız ya, çok iyi geldi.Selamlar...

    YanıtlaSil
  6. Yazınız çok güzel :) İsteyen herkes çocuk sahibi olur inşallah bende bir gün olurum :) Blogunuzu yeni keşfettim takibe aldım, bende bloguma beklerim :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. teşekkür ederim read...inşallah. bir bayana verilen en büyük hediye çocuk herhalde. hoşgeldin bu arada:))

      Sil

Gmail hesabınız olmasa bile yorumlama biçiminde: ADSIZ seçeneğini seçerek yorum yapabilirsiniz